دوستان سلام.
امروز با اولین بخش از ۶ مجموعه «۳۷ سال رادیو ایران» در خدمت شما عزیزان خواهم بود. طی این مجموعه ۳۷ ترانه که طی سالهای ۱۳۱۹ تا ۱۳۵۵ اجرا شده اند در اختیار شما خواهد گرفت.
۳۷ تن از خوانندگان بزرگ رادیو ایران، اجراگر این تصانیف و ترانه های ماندگار هستند. امیدوارم از این مجموعه ی شنیدنی و ارزشمند لذت ببرید.
منتظر ۵ قسمت بعدی این مجموعه ی نفیس باشید ...
» برای دریافت موسیقی روی تصاویر مربوطه کلیک کنید.



گلهای تازه برنامه ی شماره ی 54 در آواز دشتی

استاد محمدرضا شجریان........آواز
استاد حبیب الله بدیعی.......ویلن
استاد فرهنگ شریف........تار
استاد جهانگیر ملک........تنبک
استاد شهریار................غزل آواز


قطعه بسیار زیبایی دیشب به دستم رسید در مایه دشتی از ساخته های مرحوم غلامحسین بیگجه خانی و با تنظیم بی نظیری از آقای محمد علی کیانی نژاد خواستم شما یاران نیز در لذت شنیدن این قطعه با من شریک باشید


درسال 1303 هجري شمسي (1924 م) توسط وزارت جنگ مقدمات استفاده از بيسيم فراهم شد. در سال 1305 بيسيم در ايران واردگرديد. از سال 1311 موسسات بيسيم توسعهپيدا كردند، كه نهايتا به ايجاد راديو منتهي شد.
هيات وزيران روز دوم مهر ماه 1313 استفاده ازراديو را تصويب كرد و مقرراتي وضع شد كه براي نصب آنتن و استفاده از راديو اجازه وزارت پستو تلگراف و تلفن لازم بود.
در سال 1316 مقدمات ايجاد مركز راديو بهوسيله وزرات پست و تلگراف و تلفن فراهم و بهدنبال اين اقدام در سال 1317 سازمان پرورشافكار تاسيس شد. اين سازمان دارايكميسيونهاي مطبوعات، كيت كلاسيك،سخنراني، نمايشهاي راديويي و موسيقي بود. درچهارم ارديبهشت 1319 اولين فرستندهراديويي در ايران در محل بيسيم در جاده قديمشميران افتتاح گرديد.
از سال 1319 راديو تهران در 24 ساعت فقط 8ساعت برنامه اجرا ميكرد كه شامل اخبار،موسيقي ايراني، گفتار مذهبي، فرهنگي،جغرافيايي و تاريخي بود.
درسال 1322 راديو تهران بخش ديگري بهتعداد بخشهاي قبلي خود افزود و صبحها نيزبرنامه آن سه ساعت افزايش يافت. در سال1324 براي روزهاي تعطيل نيز برنامههاييمدون پخش ميگرديد.
{ توسعه راديو در ايران }
در بدو تاسيس، راديو تهران داراي دو فرستندهكه يكي براي موج متوسط و ديگري براي موجكوتاه بود، براي پخش برنامههاي خود از يكاستوديو در محل اداره بيسيم استفاده ميكرد.
در سال 1327 يك فرستنده در اختيار راديوقرار گرفت و يك استوديوي كوچك در ميدان ارگ براي پخش اخبار ساخته شد.
در سال 1336 نام راديو تهران به راديو ايرانتبديل و بعدها در جنب راديو ايران فرستنده دومي بنام راديو تهران نيز مشغول به كار گرديد كه در آغاز امر تنها موسيقي از آن پخش ميشد.
.................................................................
................................................................. راديو در ايران
{ ۳۷ سال رادیو ایران ۱ را در اینجا ببینید }

*چهارگاه*
آهنگساز:حمیدمتبسم
اجرا:گروه عارف
ناظر ضبط:محمد علی کیانی نژاد
زمان:۰۸:۱۴(wma.32kbps.stereo)


ایران امروز نیاز شدیدی به چاوش و چاوشیانی دیگر دارد!چرا می گویم چاوش؟ دلیل آن واضح است ولی کمی در مورد آن توضیح می دهم.
در سالهای 57 به بعد آثاری منتشر شد به نام چاوش که فکر می کنم عدد آنها هم 10 اثر باشد. این آثار حاصل همکاری های بعضا مشترک گروه شیدا و عارف بود که بزرگان موسیقی در آن شرکت کرده و همگی برای هدفی مشترک تلاش می کردند. حاصل آن را هم همه شنیده ایم. با اینکه حدود 25 سال از ین آثار می گذرد و همگی برای اوضاع آن زمان ساخته شده ولی هنوز جذاب و زیبا هستند. من که به شخصه هر بار می شنوم حس و حال عجیبی پیدا می کنم نوعی شعف نوعی حرکت نوعی جنب و جوش. کیست که سپیده یا کاروان شهید یا رزم مشترک یا آزادی را بشنود و منقلب نشود. این را گفتم که بدانیم این آثار با اینکه مال گذشته و اوضاع اجتماعی خاصی بوده اما چنان با تارو پود این سرزمین آغشته شده که هنوز زیبایی های خود را حفظ کرده.
حال بر می گردم سر صحبت اولم و آن نیاز امروز به چاوش هایی دیگر. پر واضح است که نه تنها امروز بلکه در هر زمان باید آثاری ساخته شود که برآمده از روح بزرگ هنرمند و درک صحیح او از اوضاع باشد. کماینکه مدت زیادی است که از نوع آثار محرومیم. چرا جوانان امروز همچون جوانان گذشته پر شور و با درک بالا آثاری را خلق نمی کنند؟ این نکته را هم بگویم که نه اینکه خلق نمی شود بلکه بسیار محدود و انگشت شمار هستند!
این روزها سخن از بازگشت محمد رضا لطفی است و هم صحبت از شکل گیری دوباره عارف و امید دوباره همکاری شیدا و عارف. حال که یادی از چاوش شد بهتر است یادی کنیم از هنرمندان بزرگی که در کنار هم به خلق آثاری جاودانه پرداختند. افرادی چون:
محمد رضا لطفی- پرویز مشکاتیان- حسین علیزاده – محمد رضا شجریان – شهرام ناظری – مجید درخشانی - ارژنگ و بیژن و پشنگ کامکار- عبدالنقی افشارنیا- اسماعیل صدقی آسا- زیدالله طلوعی
هادی منتظری- اکبر شکارچی – محمد فیروزی – بهمن رجبی – جمشید عندلیبی – محمد جمال سماواتی
البته من نام این افراد را از چند کاست چاوشی که دارم تهیه کردم و اگر بیشتر باشد متاسفانه من ندارم اگر دوستان می دانند لطف کنند و برای من بنویسند که به نام این بزرگان اضافه کنم.
امید است با حضور محمد رضا لطفی جنبشی و حرکتی مفید در عرصه موسیقی ایران پدید آید و شاهد حضور جوانان مستعد در این عرصه باشیم و شاهد خلق چاوش هایی دیگر...
در اینجاچند اثراز آثار ارزشمندی که تحت عنوان چاوش ساخته شده را قرار می دهم که یادی هم کرده باشیم از آن دوران و همگی یک صدا بخوانیم :
سپیده : لطفی و شجریان
رزم مشترک : مشکاتیان و شجریان
آزادی : علیزاده و شجریان
ایرانی : مشکاتیان و شجریان (اجرای گروه شیدا به سرپرستی لطفی)
شبنورد : لطفی و شجریان
کاروان شهید : لطفی و ناظری
آزادی : لطفی و ناظری
ای برادر : لطفی و ناظری
ای ایران : لطفی و ناظری
دلیرانه : لطفی و ناظری



گروه کامکارها
خواننده:شهرام ناظری

*دشتي*
آهنگساز:پرويز مشكاتيان
آواز:محمد رضا شجريان
ريتم:4/4
شعر:نيما
هست شب يك شب دم كرده و خاك
رنگ رخ باخته است.
باد نوباوه ابر از بر كوه
سوي من تاخته است.
هست شب همچو ورم كرده تني گرم در استاده هوا
هم از اين روست نمي بيند اگر گمشده اي راهش را.
باتنش گرم بيابان دراز
مرده را ماند در گورش تنگ
به دل سوخته من ماند
به تنم خسته كه مي سوزد از هيبت تب!
هست شب آري شب.
1- هست شب با صداي احمد شاملو از اینجا دانلود کنید
2-تصنيف هست شب با صداي شجريان از اینجا دانلود کنید



هنرمندان:جلال تقوی(نی)علیرضا جواهری(سنتور)هوشنگ فراهانی(تار)احمد مستنبط(تنبک)ابراهیم نقدیان(کمانچه)یعقوب نوروزی(عود)
اجرای گروه بهار را از اینجا دانلود کنید
*دشتی*
۱-پیش درآمد از اینجا دانلود کنید
۲-تصنیف از اینجا دانلود کنید
۳-گروه نوازی از اینجا دانلود کنید
۴-تصنیف از اینجا دانلود کنید
۵-چهار مضراب از اینجا دانلود کنید
۶-تصنیف از اینجا دانلود کنید
۷-آواز به همراه کمانچه و عود از اینجا دانلود کنید
۸-آواز به همراه نی از اینجا دانلود کنید
۹-تصنیف از اینجا دانلود کنید
۱۰-رنگ از اینجا دانلود کنید
با تشکر سامد

بوی باران بوی سبزه بوی خاک
شاخه های شسته باران خورده پاک
آسمان آبی و ابر سپید
برگهای سبز بید
عطر نرگس رقص باد
نغمه شوق پرستوهای شاد
خلوت گرم کبوترهای مست
نرم نرمک می رسد اینک بهار
خوش به حال روزگار
خوش به حال چشمه ها و دشتها
خوش به حال دانه ها و سبزه ها
خوش به حال غنچه های نیمه باز
خوش به حال دختر میخک که می خندد به ناز
خوش به حال جام لبریز از شراب
خوش به حال آفتاب
ای دل من گرچه در این روزگار
جامه رنگین نمی پوشی به کام
باده رنگین نمی نوشی ز جام
نقل و سبزه در میان سفره نیست
جامت از آن می که می باید تهی ست
ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم
ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب
ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار
گر نکوبی شیشه غم را به سنگ
هفت رنگش می شود هفتاد رنگ
فریدون مشیری





















